میادین نفتی ایران مشتمل بر مخازن زیرزمینی موجود در میدانهای نفتی واقع در قلمرو خاکی و آبی کشور ایران است. برخی از این میدانها در حال حاضر فعال و تعدادی نیز غیرفعال یا در حال توسعه میباشند. مالکیت کلیه میدانهای نفت و گاز ایران، در اختیار شرکت ملی نفت ایران است، که هماکنون عملیات تولید از این میدانها توسط ۴ شرکت تابعه آن بهنامهای: شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، شرکت نفت فلات قاره ایران، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران و شرکت نفت و گاز اروندان انجام میگیرد.
بر اساس آمار رسمی منتشر شده وزارت نفت ایران مجموع ذخایر استحصال شدنی نفت خام و میعانات گازی ایران بیش از ۱۵۴ میلیارد بشکه برآورد میشود.[۱] که این میزان، معادل ۱۰ درصد از مجموع کل ذخایر نفت خام موجود در جهان محسوب میشود.[۲] بنابر اظهارات کارشناسان شرکت ملی نفت ایران، مخازن نفتی ایران تا سال ۱۴۵۳ میتوانند قابل بهرهبرداری باشند.[۳]
بزرگترین میدانهای نفتی
بزرگترین میدان نفتی ایران میدان نفتی اهواز است. این میدان با ذخیره درجای بیش از ۶۵ میلیارد بشکه و ذخیره قابل برداشت ۳۷ میلیارد بشکه، بهعنوان سومین میدان بزرگ نفتی جهان شناخته میشود. میدان نفتی گچساران با ذخیره درجای بیش از ۵۲ میلیارد بشکه و ذخیره نهایی ۲۳ میلیارد بشکه نفت خام، دومین میدان نفتی ایران بهشمار میآید. سومین میدان نفتی کشور، میدان نفتی مارون است، که بالغ بر ۴۶ میلیارد بشکه نفت خام، در مخازن آسماری، بنگستان و خامی آن جای دارد. میدان نفتی آزادگان با ذخیره درجای ۳۲ میلیارد بشکه، چهارمین میدان نفتی ایران و بزرگترین میدان مشترک کشور میباشد. این میدان در لایه اصلی خود یعنی سروک، با میدان مجنون عراق مشترک است. میدان نفتی آغاجاری با در اختیار داشتن ۳۰ میلیارد بشکه نفت خام درجا، پنجمین میدان نفتی ایران محسوب میشود. چهار میدان اهواز، مارون، آغاجاری و گچساران در مجموع بیش از ۲ میلیون بشکه از ظرفیت تولید روزانه نفت کشور را به خود اختصاص میدهند. ظرفیت تولید نفت خام میدان آزادگان نیز بهطور میانگین معادل ۴۰ هزار بشکه در روز است.
بزرگترین میدانهای نفتی ایران، بر پایه حجم ذخیره درجای نفت خام موجود در مخازن آنها، در فهرست زیر رتبهبندی شدهاند.
184 بازدید کل ، 1 امروز